podast 9 Για τη μέρα του πα΄τερα

 

Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα επίκαιρο ζήτημα.

 

 

Για τη μέρα του πατέρα

 

-mailΕκτύπωση

 

Δεν συνηθίζεται να γιορτάζεται η μέρα του πατέρα.

 

Μια ξεχασμένη μέρα, που γράφεται με μικρά γράμματα.

 

Όπως και ο ρόλος του πατέρα.

 

Για τους πατέρες που μεγαλώνουν τα παιδιά τους κανείς δεν ασχολείται.

 

Η μέρα αφορά αυτούς που δεν το κάνουν.

 

Δείτε από που ξεκίνησε αυτή η μέρα :

 

Άλλοι λένε για τους νεκρούς πατέρες του Αμερικανικού εμφυλίου, Άλλοι για νεκρούς ανθρακωρύχους της Αμερικής.

 

Δηλαδή για τους απόντες πατέρες.

 

Για αυτούς που δεν είναι εκεί κατά την ανατροφή του παιδιού τους.

 

Φέραμε τη μέρα του πατέρα για να τονίσει τις απαράδεκτες διακρίσεις σε βάρος του πατέρα από τη νομολογία των δικαστηρίων.

 

Η βιοκοινωνική κατωτερότητά του πατέρα στην ανατροφή του παιδιού.

 

Τη πλήρης περιφρόνηση του πατέρα.

 

Ότι λέει στα δικαστήρια δεν ακούγονται, τα αιτήματά του δεν εξετάζονται, αυτά που λέει δεν ενδιαφέρουν, τα δικόγραφά του δε δίνουν έγκυρες πληροφορίες.

 

Μια νοοτροπία που υπαγορεύεται από τα  στερεότυπα.

 

Ο πατέρας είναι ο δευτερεύων γονέας, αυτός που περισσεύει γιατί το παιδί τη μητέρα αγαπά.

 

Στη καλύτερη περίπτωση ο πατέρας μπορεί να είναι ο τιμημένος νεκρός του εμφυλίου ή ο αδικοχαμένος ανθρακωρύχος.

 

Είναι ο άχρηστος γονιός.

 

 

 

Οι σεξιστές του φοράνε τη ταμπέλα του πατέρα, σχεδόν μειωτικά, για να αποσιωπήσουν ότι πάνω απ’ όλα είναι γονιός.

 

Θυμώνται ότι είναι πατέρας όταν πάει στα δικαστήρια. Σαν να του λένε ειρωνικά :

 

«Είσαι πατέρας, μη μιλάς, πλήρωνε, μη πάρεις το παιδί»

 

Θυμούνται ότι είναι πατέρας όταν του δίνουν μια μέρα κοροϊδία. Για να τονίσουνε τον δευτερεύοντα ρόλο του.

Για να του κρεμάσουν  κουδούνια κι αλυσίδες.

 

 

Δείτε ένα παράδειγμα της διαφορετικής αντιμετώπισης :

 

Τη μέρα της μητέρας η σύζυγος του πρωθυπουργού φωτογραφήθηκε με τα παιδιά τους σαν καλή μητέρα.

 

Για να δούμε, θα φωτογραφηθεί σήμερα με τα παιδιά του ο πρωθυπουργός του σαν πατέρας; Θα δούμε.

 

***

 

Απέναντι στους σεξιστές, μας κάνουν περήφανους τα επιτεύγματα της νέας γενιάς.

 

 

Τα πράγματα έχουν αλλάξει;

 

Έχουμε αφήσει πίσω τα father’s rights και τη κλάψα.

 

Σήμερα ζούμε στην εποχή της κοινής ανατροφής, shared parenting.

 

Δεν υπάρχει ένα φύλο πιο ισχυρό από τα άλλα.

 

Δεν υπάρχει πρωτεύων και δευτερεύων γονέας.

 

Δεν υπάρχει ο πατέρας και η μητέρα του προηγούμενου αιώνα,.

 

Υπάρχουν γονείς παιδιών που τα ανατρέφουν και τα φροντίζουν από κοινού και εξίσου.

 

***

 

Καταργούμε τη Τρίτη Κυριακή του Ιουνίου από μέρα του πατέρα.

 

Την κάνουμε μέρα των ενεργών ίσων γονιών.

 

Μέρα χαράς, μέρα ζωής, Δε γιορτάζουμε τους απόντες πατέρες αλλά τους παρόντες γονείς.

 

Αυτούς που ζουν δίπλα στα παιδιά τους και τα μεγαλώνουν.

 

Την Τρίτη Κυριακή του Ιουνίου, μέρα των ενεργών ίσων γονιών.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *