ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΉ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΕΚΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΦΕΡΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΣΤΑ ΔΙΑΖΥΓΙΑ

O Παναγιώτης Γεωργιάδης είναι δικηγόρος του Παρ΄ Αρείω Πάγω  και  Α. Συντονιστής της δημοτικής παράταξης του Δήμου Θεσσαλονίκης ΄΄Θεσσαλονίκη Μαζί΄΄, με επικεφαλής την Κατερίνα Νοτοπούλου.

 

 

Δείτε το πρωτότυπο ΕΔΩ

 

Με βάση τις τελευταίες έρευνες διαπιστώνεται ότι ο αριθμός των γάμων που καταλήγει σε διαζύγιο έχει ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια και λόγω της οικονομικής κρίσης, καθώς έχει ξεπεράσει το 34% και αναμένεται σύντομα να φτάσει το 50%. Τα παιδιά αποτελούν τα «αθώα θύματα» ενός διαζυγίου, καθώς υφίστανται τις συνέπειές ενός γεγονότος για τα οποίο δεν φέρουν ευθύνη. Η μεγαλύτερη και ταυτόχρονα δυσκολότερη πρόκληση για τους γονείς που χωρίζουν, είναι να ξεπεράσουν τις μεταξύ τους διαφορές και τις επιπτώσεις που προκαλεί η διάλυση του γάμου στους ίδιους, εστιάζοντας το ενδιαφέρον τους στα παιδιά και τις αυξημένες ανάγκες τους.

 

Ωστόσο στην πράξη οι συνθήκες δεν είναι εύκολες για κανένα και κανείς δεν βγαίνει ικανοποιημένος από ένα διαζύγιο. Τα κυριότερα προβλήματα που καλούνται οι γονείς να ξεπεράσουν και για τα οποία καταλήγουν συνήθως σε αντιδικία είναι η διατροφή, και η επιμέλεια – επικοινωνία. Σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά χρησιμοποιούνται ως ΄΄όπλα΄΄ για να πληγεί ο άλλος γονέας πχ. όταν ο υπόχρεος σε διατροφή πατέρας για λόγους εκδίκησης δεν καταβάλλει από κακοβουλία διατροφή, ή όταν η μητέρα θέλει να βλάψει τον πρώην σύζυγο στερώντας του τα παιδιά, ή όταν ο κάθε γονέας δεν θέλει τα παιδιά του να βρίσκονται δίπλα στον/στην νέο/νέα σύντροφο του άλλου γονέα.

 

Τα ανωτέρω προβλήματα φιλοδοξεί να λύσει το υπουργείο Δικαιοσύνης δρομολογώντας αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο, σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών με την θέσπιση της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας. Δηλαδή εάν φθάσουν στο δικαστήριο, οι γονείς θα πάρουν ίσα δικαιώματα, χρόνο και φροντίδα του παιδιού. Στόχος είναι τα παιδιά να περνούν ίσο χρόνο και με τους δύο γονείς, οι οποίοι θα τα μεγαλώνουν από κοινού. Από τον περασμένο Μάρτιο έχει συσταθεί νομοπαρασκευαστική επιτροπή που επεξεργάζεται αλλαγές στο Οικογενειακό Δίκαιο με στόχο να ψηφιστούν τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

 

Στην Ελλάδα το Οικογενειακό δίκαιο σε αυτό το ζήτημα έχει να αλλάξει από το 1983 και σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις και ειδικότερα με το άρθρο 1518 ΑΚ προβλέπεται ότι «Η επιμέλεια του προσώπου του τέκνου περιλαμβάνει ιδίως την ανατροφή, την επίβλεψη την μόρφωση και την εκπαίδευση του, καθώς και τον προσδιορισμό του τόπου διαμονής του». Η επιμέλεια λοιπόν του ανηλίκου τέκνου αποτελεί κομμάτι της γονικής μέριμνας η οποία περιλαμβάνει την επιμέλεια, τη διοίκηση της περιουσίας και την εκπροσώπηση του ανηλίκου. Σύμφωνα με τα άρθρα 1513 παρ. 1 και 1514 Α.Κ., σε περίπτωση διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου ή διακοπής της συμβίωσης, το Δικαστήριο δύναται να αναθέσει την άσκηση της γονικής μέριμνας σε έναν εκ των γονέων και στους δύο από κοινού ή να την κατανείμει λειτουργικά ή χρονικά μεταξύ τους.

 

Παρότι η Νομική θεωρία και οι σύγχρονες παιδοψυχιατρικές απόψεις υπαγορεύουν πως οι γονείς, ιδίως μετά το στάδιο της νηπιακής ηλικίας θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ισότιμα, κάτι τέτοιο δεν έχει υιοθετηθεί από τα Δικαστήρια της χώρας μας. Ιδίως σε επίπεδο πρωτοβάθμιων Δικαστηρίων (όπου οι υποθέσεις κρίνονται αρχικώς) αλλά και Ασφαλιστικών μέτρων (Προσωρινή Δικαστική Προστασία) τα ποσοστά της επιδίκασης της επιμέλειας των ανηλίκων υπέρ “της μητέρας” είναι ομολογουμένως συντριπτικά άνω του 93%.

 

Σύμφωνα με την διεθνή εμπειρία, χώρες όπως η Αυστραλία και η Σουηδία, Βέλγιο, Δανία, Σκανδιναβικές χώρες, Νότια Αφρική, Βραζιλία, Μεξικό, Καταλονία, 19 πολιτείες των ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανόφωνες χώρες …  που εφαρμόζουν την συνεπιμέλεια εδώ και δεκαπέντε χρόνια έχουν θετικά αποτελέσματά. Η μόνη αντίρρηση ήταν για την εναλλασσόμενη κατοικία βρεφών, άποψη που τελικά δεν επικράτησε. Αντίστοιχα υπάρχει και η αρνητική εμπειρία της γειτονικής Ιταλίας που υιοθέτησε το 2006 την κοινή επιμέλεια – afido condiviso. Όμως σύντομα τα δικαστήρια λόγω αδράνειας και λόγω ανεπιτυχούς διάταξης, ξαναγύρισαν στο να ορίζουν το γονέα με τον οποίο το παιδί θα διαμένει (genitore collocatario).

 

Η όποια μεταρρύθμιση σε αυτό το τόσο ευαίσθητο ζήτημα για να εφαρμοστεί με επιτυχία, θα πρέπει να είναι προσανατολισμένη στην ΄΄φιλική δικαιοσύνη΄΄, χωρίς αντιδικία των γονέων, με προώθηση του θεσμού της διαμεσολάβησης και με τη προέχουσα συμμετοχή των δικηγόρων για την επίτευξη συμφωνίας. Από την διεθνή εμπειρία, όπου υπήρχε αποκλειστική επιμέλεια οι υποθέσεις καταλήγανε στα ακροατήρια. Όπου εισήχθη τον νέο μοντέλο οι περισσότερες υποθέσεις λύνονται συναινετικά έξω από τα δικαστήρια.

 

Ποια η νομική ισχύ του συμφώνου συνεπιμέλειας ; όποια ακριβώς και αυτή του συμφώνου που αναθέτει την επιμέλεια σε ένα γονέα. Το σύμφωνο κοινής  επιμέλειας επίσης είναι ιδιωτικό συμφωνητικό και συνοδεύει την αίτηση συναινετικού διαζυγίου. Οι  γονείς συμφωνούν να ασκούν από κοινού την επιμέλεια του παιδιού, κατανέμουν ανάλογα τον χρόνο τους και τις υποχρεώσεις τους και ρυθμίζουν τον τόπο διαμονής του παιδιού, τον τρόπο άσκησης της επιμέλειας και κοινής φροντίδας και την κατανομή δαπανών των τέκνων, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις δυνατότητες τους (διατροφή). Επισημαίνεται ότι το συμφωνητικό κοινής επιμέλειας είναι νόμιμο, στηρίζεται στο άρθρο 1513 του ΑΚ, και είναι απολύτως ισότιμο με το ιδιωτικό συμφωνητικό αναθέσεως της επιμέλειας αποκλειστικά σε ένα γονέα. 

 

Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία και φθάσει η υπόθεση στο δικαστήριο, κατ αρχήν σύμφωνα με το νομοσχέδιο, οι γονείς υποχρεωτικά θα πάρουν ίσα δικαιώματα, χρόνο και φροντίδα του παιδιού, παράγοντας που θα διαμορφώνει ανάλογα το ύψος της διατροφής αλλά και τον υπόχρεο αυτής. Επίσης θα εφαρμόζεται αναλογικά ότι ισχύει για τα παιδιά εντός γάμου και για τα αναγνωρισμένα – με οποιοδήποτε τρόπο – παιδιά εκτός γάμου.

 

Επειδή οι συμφωνίες και οι αποφάσεις για την συνεπιμέλεια θα πρέπει και να εκτελούνται, γι’ αυτό θα προβλεφθούν και μηχανισμοί εφαρμογής και όχι μόνο ποινές παραβίασης. Οι μηχανισμοί αυτοί είναι δοκιμασμένοι και λειτουργούν παγκόσμια :

 

Αν κάποιος γονιός δεν συνεργάζεται το γεγονός αυτό θα λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο και θα υιοθετούνται οι προτάσεις του άλλου γονέα που συνεργάζεται.

 

Θα θεσπιστούν οι «Αντικειμενικές αξίες» διατροφής τέκνων, μια πρακτική ανάλογη με την ήδη θεσπισμένη για τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης νοικοκυριών. Η συζήτηση και η αντιδικία μεταξύ των γονέων θα γίνεται μόνο για τυχόν επιπλέον έκτακτες δαπάνες, εάν κάτι τέτοιο χρειάζεται, όπως π.χ. ορθοδοντικές, θέματα υγείας, μαθησιακές δυσκολίες κα.

 

Θα προβλεφθεί η σύσταση αμίσθων δικαστικών ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών που θα στελεχώνονται από ψυχολόγους, ψυχιάτρους, παιδιάτρους, παιδοψυχιάτρους, κοινωνικούς λειτουργούς με αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα. Με ενιαίο εθνικό πρωτόκολλο ενεργειών, ενιαία διαγνωστικά τεστ, ενιαία θεραπεία, με επιστημονική αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας (ψυχικής, σωματικής, σεξουαλικής), των ψευδών κατηγοριών, της γονικής αποξένωσης.

 

Παραμένει φυσικά πάντα δικαίωμα του κάθε πολίτη η προσφυγή στη δικαιοσύνη, αλλά με τη υποχρεωτική συνεπιμέλεια, καθίσταται πλέον συμφέρον για γονείς και δικηγόρους να κλείνουν τις υποθέσεις εκτός δικαστηρίων και αυτό είναι άλλωστε προς το συμφέρον των ίδιων των παιδιών.

 

Του Παναγιώτη Γεωργιάδη

Δικηγόρου Παρ΄ Αρείω Πάγω

 

Απόψεις Επισκεπτών ( 35 )

  1. Μάνος

    Το μόνο σίγουρο είναι πως όσο μεγαλώσουν τα παιδιά
    έχουν απολύτως αρνητική προδιάθεση για τον πατέρα και τους συγγενείς του μετά από τόσο μεγάλη πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί διότι και την αλήθεια να βλέπουν την αρνούνται… Άρα η ζημιά έχει γίνει στην ψυχή τους ότι και να γράφουν κάποιες κυρίες.
    Θα έχουν χάσει τα καλύτερα παιδικά τους χρόνια κοντά στον αληθινό πατέρα τους και τους συγγενείς του που δεν μπορεί κανένας σύντροφός της μαμάς να αντικαταστήσει είτε από καλοσύνη είτε από πονηριά.
    Θα έχουν αποκτήσει τεράστια ψυχολογικά προβλήματα και θα καταλήξουν ζημιωμενα στην ζωή τους σε φιλίες, εργασία, σχέσεις κλπ.
    Θα διαλέξουν λάθος άνθρωπο για τον γάμο τους.
    Κι όλα αυτά διότι η μητέρα τους αποφάσισε πως εκείνη ξέρει καλύτερα από τους ψυχολόγους όλου του πλανήτη και πως το παιδί δεν πρέπει να βλέπει τον μπαμπά του για να μην γίνεται μπαλάκι…
    Αν υπάρχουν κακοι μπαμπάδες είναι απολυτως σίγουρο πως τιμωρούνται παραδειγματικά στα δικαστήρια.
    Όταν όμως υπάρχουν με ακλόνητα ντοκουμέντα κακές μανάδες, γίνεται τίποτα ή απλά τις αθωώνουν και μόνο βραβείο που δεν τους δίνουν ???
    Είναι κατά την γνώμη μου στημένο πάρα πολύ καλά το όλο θέμα, οι δικηγόροι και οι παιδοψυχολογοι κάνουν χρυσές δουλειές και θα συνεχίσουν να κάνουν διότι όπως βλέπω το νομοσχέδιο δεν λύνει το βασικότερο προβλημα : Δεν προβλέπεται κανένας τρόπος για να αντιμετωπιστεί η πλύση εγκεφάλου κατά του πατέρα η οποία προκαλεί την άρνηση του παιδιού να έχει τις προβλεπόμενες επαφές μαζί του.
    Αν δεν λυθεί αυτό, άδικα μιλάμε και πάντα κάποιες πολλές μανουλες ( βλέπε έρευνα πανεπιστημίου του Αιγαίου https://www.palmosnews.gr/65011/paidi-oikogeneia/erevna-panepistimiou-aigaiou-xoris-epikoinonia-me-ton-patera-1-sta-10-paidia-xorismenon-gonion/) θα μπορούν να παίζουν πολύ βρώμικα και ύπουλα δυστυχώς πάνω στις ψυχές των παιδιων τους και μετά θα έχουν και το θράσος να λένε πως αυτές είναι τα θύματα και ζουν και ένα δράμα. Επισημαίνω πως η έρευνα του Πανεπιστημίου δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κάποιες, πρόθυμες να το κάνουν, μαμάδες.
    Λυπάμαι τα παιδάκια μας.
    Όταν μεγαλώσουν αρκετά τα παιδιά μας και τα καταλάβουν όλα, ένα είναι το μόνο σίγουρο που έχει αποδείξει η ζωή.
    Στο τέλος ο κλέφτης κι ο ψεύτης κλαίνε με μαύρο δάκρυ ξεχασμένοι και μόνοι τους ότι κι αν κάνουν.
    Τώρα οι πατεράδες κλαίμε βλέποντας τα βίντεο των παιδιών μας μόνοι στο σπίτι. Θα έρθει η μέρα που άλλοι άνθρωποι θα κλαίνε και εμείς θα έχουμε τα παιδιά μας στην αγκαλιά μας. Αρκεί να είμαστε παρόντες, να μην νιώσουν ούτε στιγμή πως εγκαταλείψαμε την προσπάθεια, ακόμη κι αν λένε τωρα πως δεν μας θέλουν καθόλου. Παιδιά είναι και τα ελέγχουν. Μην απελπιζεστε, η αλήθεια και το φως πάντα κερδίζουν το ψέμα και το σκοτάδι. Και όταν το κάνουν δεν υπάρχει γυρισμος.

    Reply
  2. Μάνος

    Καλοι και κακοί γονείς θα υπάρχουν πάντα.
    Απλά στην Ελλάδα μέχρι τώρα η επιμέλεια δινόταν αποκλειστικά στην μητέρα με αποτέλεσμα εκείνη συνηθως να την καταχράζεται με οδυνηρά αποτελέσματαγια τα παιδιά μας ( βλέπε έρευνα πανεπιστημίου του Αιγαίου που ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ https://www.palmosnews.gr/65011/paidi-oikogeneia/erevna-panepistimiou-aigaiou-xoris-epikoinonia-me-ton-patera-1-sta-10-paidia-xorismenon-gonion/ ).
    Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως ότι κι αν καταφέρει ο πατέρας , είτε κερδίσει πολλές μέρες επικοινωνίας, είτε κερδίσει συνεπιμελεια, είτε κερδίσει επιμέλεια, το κράτος έχει αφήσει ανοιχτό ολόκληρο παράθυρο.
    Αν η μητέρα στρέφει συστηματικά το παιδί εναντίον του αληθινού πατέρα και του επιβάλει έναν άλλον σύντροφό της για “πατέρα” του, το παιδί αρνείται να περάσει χρόνο μαζί με τον αληθινό μπαμπά του και δεν υπάρχει νόμος να βρεις το δίκιο σου γιατί το παιδί δεν μπορεί να έρχεται υποχρεωτικά λέει η αστυνομία και έχει δίκιο βέβαια.
    Δηλαδή ο αληθινός πατέρας να σκίζεται για το παιδί του και ο σύντροφός της μαμάς είτε καλός είτε κακός να παίζει τον ρόλο του μπαμπά…
    Αυτό είναι το βρώμικο κόλπο που χρησιμοποιείται τόσα χρόνια. Αν δεν βρεθεί λύση σε αυτό δεν υπάρχει ελπίδα ότι και να λέμε εμείς…

    Reply
  3. ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

    ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΕΧΕΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ.ΟΠΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΛΕΣ ΜΑΝΑΔΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΛΟΙ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΚΑΛΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΓΟΝΕΙΣ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΕΦΟΣΟΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΕΚΔΙΚΗΘΟΥΝ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΟΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.ΕΓΩ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΟ ΚΑΙΡΟ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΑΣΧΗΜΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΧΩΡΙΣΩ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙ ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΕΙ ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΝ ΕΒΑΛΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΓΕΝΙΚΑ ΤΟΥ ΑΦΗΣΑ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΒΙΩΣΕΙ ΟΜΑΛΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΓΟΝΕΙΣ.ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΠΙΟ ΕΙΝΑΙ?ΕΡΧΕΤΑΙ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΡΩΤΑΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΝ ΕΧΩ ΓΚΟΜΕΝΟ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΣΑΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΛΕΕΙ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙ Η ΜΑΜΑ Η ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ.ΒΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΙΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΑΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΗΛ ΜΑΣ ΕΒΡΙΖΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΠΕΙΛΟΥΣΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ 4ΜΙΣΗ ΧΡΟΝΩΝ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΑΡΕΙ ΑΓΚΑΛΙΑ Η ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΙΛΗΣΕΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΔΕΙ.Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΑΣ ΒΙΩΝΕΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ Η ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΣΕ ΟΛΗ ΑΥΤΗ ΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΤΕ ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΟΝ ΣΤΕΡΗΣΕΙ ΜΙΛΑΜΕ ΒΕΒΑΙΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥΣ ΟΠΟΤΕ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΕΙ

    Reply
    1. gonisAdmin Post author

      Φυσικά και κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Το σημείο εκκίνησης της σκέψης σας είναι λάθος. Δεν του επιτρέψατε να κάνει όσα αναφέρετε. Τα κάνει εξ ιδίου δικαιώματος, σαν γονέας του παιδιού. Δεύτερο λάθος στο συλλογισμό σας το ότι ο πατέρας “βλέπει” το παιδί ενώ η αλήθεια είναι ότι αυτός το ανατρφέφει μαζί με εσάς από διαφορετικά σπίτια. Δεν αρνούμαστε ούτε μπορούμε να ξέρουμε αν όσα σοβαρά αληθεύουν. Αυτό είναι η δική σας οπτική γωνία, το δικό σας αφήγημα. Δεν το αμφισβητούμε και έτσι, αν αυτό συμβαίνει, πρέπει ν’απομακρυνθεί ο κακός γονέας από τη ζωή του παιδιού. Κατ’ εξαίρεση, όπως θα γινόταν και μέσα στο γάμο.

      Reply
  4. Τακης

    Βαρέθηκα να διαβάζω εδώ το κάθε βίωμα γυναίκας χωρισμένης με παιδιά άντρα χωρισμένου με παιδιά.Ας μείνουμε λίγο στο θέμα μας όλοι είμαστε άνθρωποι και όχι ζώα όλοι πατεράδες μανάδες λοιπόν ώριμη σκέψη και focus στα παιδιά μας και βέβαια ίση επικοινωνία και χρόνος με τα παιδιά μας και όποια γυναίκα δεχόταν βίαιες συμπεριφορές να τις είχε καταγγείλει δεν είναι ανάγκη να έχεις εκατομμύρια για να καταγγείλεις κάτι στην αστυνομία και πάνω απολα με αυτό προστατεύεις τα παιδιά σου και μετα εσένα.Επειδη λέγονται και ακούγονται πολλά από οργανώσεις φεμινίστριες κτλπ να λέτε την αλήθεια ότι δεν σας συμφέρει το καινούργιο νομοσχέδιο γιατί είστε βολεμενες το παιδάκι σας τα λευτα σας που σας τα δίνουμε και όλες τις αλλες ανέσεις που προσφέρουμε γιατί?για να αφήνετε τα παιδιά σε γιαγιάδες δασκάλες και απλά όχι σε εμάς.Μακαρι να ψηφιστεί και να σταματήσει αυτό το έγκλημα έχουμε ανάγκη τα παιδιά μας και τα παιδιά μας εμάς.Ευχομαι-ελπιζω-προσευχομαι να κυριαρχήσει η λογική και να δικαιωθουμαι.

    Reply
    1. Λενα

      Καλησπερα χρονια πολλα,το πρωτο λαθος ειναι οτι τσουβαλιαζεις!!Εγω θα σου πω κ την απεναντι πλευρα σε αυτο που λες.Οκ να ψηφιστει η συνεπιμελεια ενταξει?Αλλα το παιδι οπως το κραταω εγω μονη μου και του κανω εγω τα παντα να τα κανει κ ο πατερας του κ οχι η γιαγια του η η αρραβωνιαστικια του που αααα μωρε κοιτα να δεις επαθε κ εναν γεροντο ερωτα κ αφησε τη γυναικα του για μια 20 χρονη…και αν ειναι κυριες και κυριοι να γινει η συνεπιμελεια να ξαναψηφιστει λοιπον και νομος να δικαζονται για τα ξενοπηδηματακια που κανουν μεσα στο γαμο για μοιχεια λοιπον.γιατι ολα καλα κ ολα ανθηρα οταν ο μπαμπας λεει ψεματα κ συστηνει την γκομενα σαν νταντα κ μετα απο 2 χρονια η μαμα βρει εναν ανθρωπο κ κανει μια σχεση να τρωει θαψιμο απ τον μπαμπα κ να βγαινει η κακια μαμα.Μην τα βαζουμε ολα λοιπον στο ιδιο σακο!Γιατι πραγματικα ειναι αηδια και μιλαω και για τις 2 μεριες.γιατι υπαρχουν κ οι μανες που οι αντρες τους τις παρατησαν πριν γεννησουν κ θυμουνται οι μαγκες τωρα τη συνεπιμελεια.βεβαια κ το αντιθετο υπαρχει μαναδες που παρατανε τα παιδια…Ειναι μεγαλη συζητηση που ποτε δεν βγαζεις ακρη αλλα ναι ειμαι υπερ και της μοιχειας να ψηφιστει..ξανα!!

      Reply
  5. Νοισις

    Καλο ειναι να τα βρισκουν οι γονεις εξωδικαστικα. Ομως επειδη αυτο καταντα να ειναι εκμεταλλευση με μπαλακι τα παιδια καλο ειναι να εφαρμοστει επιτελους η συνεπειμελεια και να αναλαμβανουν και οι δυο γονεις απο κοινου την διατροφη την ρυθμιση της διαμονης του τεκνου και ολα τα υπολοιπα, εκπαιδευση, διακεδαση, διακοπες κλπ και οχι ο ενας να κανει οτι του καπνισει εις βαρος του αλλου και να πατα σε μια επιμελεια!

    Reply
  6. Βασίλης

    θα ήθελα να ρωτήσω κάτι. με την σύζυγό μου παίρνουμε διαζύγιο η γυναίκα έχει ”ψαχτει” μερικές φορές όσο ήμασταν μαζί και πλέον αποφάσισαμε να το τελειώσουμε χωρίς διατριβές και τσακωμούς εφόσον της τελείωσε όπως λέει.λοιπον η ερώτηση μου είναι η εξής η διατροφή πως βγαίνει πως υπολογίζεται υπάρχει κάποιο μίνιμουμ που πρέπει να δίνω θα είναι συνεπιμελεια μια εβδομάδα στον καθένα τα παιδιά και λογικά τα έξοδα εφόσον είναι μισό μήνα με εμένα και μισό μήνα με την σύζυγο δεν θα είναι μοιρασμένα?

    Reply
    1. gonisAdmin Post author

      Όπως και τώρα, και οι δύο γονείς συμμετέχουν ανάλογα με τις δυνάμεις τους στις δαπάνες ανατροφής του παιδιού. Δηλαδή 50/50, 60/40 κοκ. Ο καθένας πληρώνει το νοίκι, λογαριασμούς, φαγητό για το χρόνο που είναι με το παιδί. Και οι δύο μοιράζοντα τα έξοδα για το σχολείο, τα φροντιστήρια, τα ιατρικά θέματα, και κάθε άλλο τακτικό πάγιο έξοδο. Το ίδιο και τα έκτακτα συμφωνημένα π.χ. κομπιούτερ, ποδήλατο και άλλα. Συνίσταται να κατατίθενται τα χρήματα σε ένα κοινό λογαριασμό από τον οποίο να γίνονται όλες οι τακτικές πληρωμές.

      Reply
  7. Παναγιώτης

    Καλησπέρα,
    Για να μη γίνονται τα παιδιά μπαλάκια από το ένα σπίτι στο άλλο να επιβάλει ο νόμος στα παιδιά να μένουν στο σπίτι τους όταν αυτό υπάρχεις και να φεύγουν οι γονείς από το σπίτι δίνοντας στους γονεις τη δυνατότητα να διαμένουν αν 6 μήνες εναλλάξ με το παιδί τους. Έτσι και τα διαζύγια θα μειώνονταν διότι θα προσπαθούσαμε περισσότερο για τη σχέση μας αλλά και στην περίπτωση ακόμα που ήταν αναπόφευκτος ο χωρισμός, οι γονείς θα έλυναν τις διαφορές τους εξωδικαστικά προκειμένου να αποφύγουν μια εις βάρος τους κατάσταση, με αμοιβαίες υποχωρήσεις και από τους δύο γονείς και ίσο χρόνο με τα παιδιά και τις υποχρεώσεις τους. Όσο για την διατροφή ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα του εκάστοτε γονέας θα παρέχονταν στο παιδί το πόσο που ούτως ή άλλος οι γονείς θα διέθεταν αν διέμεναν μαζί.

    Reply
    1. ΙΩΑΝΝΗΣ

      και αν μένεις πάνω από την πεθερά που ουσιαστικά αυτή σας χωρίζει…τι κάνεις σε αυτή την περίπτωση???

      Reply
  8. Θησέας

    Το ό,τι δύο άνθρωποι αποφάσισαν να χωρίσουν, σε καμία περίπτωση δεν προξενούν προβλήματα στο παιδί τους, ΜΟΝΟ εάν ο καθένας τους τιμάει τον άλλον στο παιδί του, τον σέβεται και δεν προσπαθεί φυσικά να τον “αντικαταστείσει” με την καινούργια του σχέση στο παιδί του.
    Αν ο καινούργιος νόμος λοιπόν, με βάση ότι κατά το πλείστον αυτό δεν το εφαρμόζει ΚΑΘΟΛΟΥ η μάνα που της έδωσαν την επιμέλεια, δώσει χρόνο ισάξιο στην σχέση του πατέρα με το παιδί του, τότε αυτό το παιδί “προστατεύεται” όσο δεν φαντάζεστε από τον πατέρα του από τις έμεσες, ύπουλες και με δόλο δήθεν “αγάπες” της προς αυτό, που σκοπό έχουν να ρίξουν στο παιδί όλες τις ευθύνες του χωρισμού στον πατέρα του υπερηφανευόμενη την καλή μάνα, ειδικά όταν ο χωρισμός συμβαίνει σε νηπιακή ηλικία προκαταβάλοντας το παιδί φοβούμενη την ΔΙΚΗ του διαμορφωμένη γνώμη για τους γονείς του έως την ενηλικίωσή του, χαιρόμενο όμως χρονικά το ίδιο τους γονείς του.
    Και το πρόβλημα πόσο αυξάνεται… όταν ο νέος της σύζυγος, την σιγοντάρει στις καταστροφικές της δολοπλοκίες, προσπαθεί να παίξει ρόλο πατέρα με επιβολές στο παιδί και άθλια συμπεριφορά του στον αληθινό πατέρα και φανταστείτε τώρα αυτός ο “νέος” πατέρας, να επαγγέλεται και δικηγόρος!…
    Μεγάλη προσοχή κύριοι νομοθέτες στον σεβασμό που πρέπει να απορρέει από τους νόμους σας της μάνας προς τον πατέρα που αγαπάει το παιδί του και τον παλεύουν οι αδικίες και ατιμίες της…

    Reply
  9. Γιώργος π

    Θεωρώ καθε περίπτωση διαφορετική. Είναι δικαίωμα του καθενός το ποτε θελει η το πότε μπορει να βλέπει τα παιδιά του. Αλλά όταν θέλεις σαν πατέρας να έχεις χρόνο να περάσεις με τα παιδιά σου. Γιατι να μην μπορώ να έχω το ίδιο δικαίωμα με την μητέρα.; Συμφωνώ ότι το καλύτερο για τα παιδιά είναι η επικοινωνία κ τον δύο για την ψυχική υγεία των παιδιών. Αλλά όταν δεν ειπαρχει…; είμαστε στον 21ο αιώνα σε ολα υπάρχει ισότητα μεταξύ άντρα κ γυναίκα. Στο θέμα τον παιδιών Γιατί να μην έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα σαν γονείς..; είναι πολλά τα ερωτήματα..! Μακάρι να βρεθεί λύση. Κ να μην βλέπουν τον πατέρα σαν πορτοφόλι..!

    Reply
  10. Δημήτριος

    Ακολουθώ τον νόμο της συνεπιμελειας εδώ και δύο χρόνια. Μετά λύπης μου διαβάζω κάποιες απόψεις, όπου ξαφνικά άρχισαν να ακούγονται με την αλλαγή του νομοσχεδίου που ετοιμάζεται φυσικά, αφού μέχρι τώρα οι διαζευγμένες μητέρες είναι αφεντικά στις ζωές των παιδιών, των πρώην συζύγων, των οικογενειών, είναι επίσης και δικαστές και τιμωρούν κατά επιθυμίας τους όλο τον οικογενειακό κύκλο, είναι φιλόπτωχο ταμείο και δέχονται όλα τα αγαθά που τους δίνονται, είναι φυλετικά άνισες και αδύναμες και χρειάζονται υποστήριξη, ΑΛΛΑ εκεινες είναί τέλειες μητέρες οι οποίες γράφουν όμως σχεδόν πάντα για του “κακούς” ανθρώπους-πατέρες. Αξιοσημείωτο είναι ότι σχεδόν πάντα βρίσκεται ένα άρθρο το οποίο εξιστορεί το πόσο κακός μπορεί να ήταν ένας άνθρωπος όπου πάντα ήταν πατέρας και όπου πάντα φταίει για όλα!!!!

    Ένας χωρισμός μπορεί να συμβεί για εκατοντάδες λόγους, αλλά γιατί υπάρχει αυτός ο άγραφος νόμος που υποστηρίζει ότι αυτομάτως είναι ακατάλληλος πατέρας για το παιδί του εάν υπάρξει χωρισμός;;;;;Όσο ο σύζυγος είναι σε γάμο/σχέση είναι καλός πατέρας και όταν για οποιονδήποτε λόγο υπάρξει χωρισμός δεν είναι καλός άνθρωπος;;;; Αυτό δηλαδή δεν μπορεί να υπάρξει και με το αντίθετο φύλο;;;;

    Επίσης υποτίθεται, την τελευταία φορά που κοίταξα, ότι έχουμε σε αυτήν την χώρα μια δημοκρατία, μια ελευθερία ίση προς όλους και μία εκπληκτική τα τελευταία χρόνια αποδοχή για όλους τους συνανθρώπους μας είτε είναι γκέι, είτε είναι αλλοδαποί, είτε είναι μαύροι/άσπροι/κίτρινοι/μπλε/ροζ, είτε είναι μουσουλμάνοι, είτε είναι οτιδήποτε μπορεί να τους έχει δώρισει ο Θεός, αλλά όμως, δεν αποδεχόμαστε έναν πατέρα να περνάει ποιοτικό και ποσοτικό χρόνο με τα ίδια του τα παιδιά;;;;;;;

    Δηλαδή ένας άνθρωπος δεν έχει δικαίωμα στην έννοια της ισότητας επειδή αποφάσισε να κάνει οικογένεια; Η επειδή ένας συνανθρώπος του έπραξε ένα έγκλημα και για αυτό όσοι μοιράζονται τον ίδιο οικογενειακό/κοινωνικό ρόλο που λέγεται πατέρας θα πρέπει όλοι να καταδικάζονται σε ισόβια δεσμά;;;

    Και επιτέλους ας μιλήσουμε ανοιχτά ότι τα παιδιά όλου του κόσμου πρέπει να δέχονται στοργή και αγάπη από όλους τους γονείς του και την υπόλοιπη οικογένεια!!!

    Αυτό που βλέπω να γίνεται συνεχώς είναι ότι οι περισσότερες γυναίκες δεν καταλαβαίνουν ότι ο πρώην τους είναι κάποιος ο οποίος μπορεί να αντικατασταθεί, όμως για τα παιδιά ο ρόλος του πατέρα η της μητέρας είναι αναντικατάστατος. Ο πατέρας και η μητέρα συνδέονται με το παιδί με σχέση αίματος και όχι γνωριμίας! Με άλλα λόγια τα παιδιά έχουν συγγενική σχέση με τους γονείς τους αλλά αυτοί (γονείς) δεν είναι συγγενείς μεταξύ τους!!!

    Δικαίωμα να μην υπάρχει επικοινωνία μεταξύ γονέων έχουν και οι δύο ενήλικες, όμως το δικαίωμα ενός παιδιού να μην έχει επικοινωνία και με τους δύο γονείς του ταυτόχρονα είναι απόφαση του ίδιου και δεν θα έπρεπε να αφαιρείται από οποιοδήποτε και για κανέναν λόγο!!! (Εννοείται βέβαια σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπως κάθε μορφή βίας το παραπάνω δεν πρέπει να ισχύει).

    Το ισχύον καθεστώς εφαρμόζει την απόλυτη σημασία της λέξης γονεοκτονίας, ανισότητας και ελευθερίας!!! Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που ντρέπομαι που είμαι Έλληνας, πατέρας, και Χριστιανός Ορθόδοξος. Τι κοινωνία θα αφήσω στο παιδί μου; Τι ιδανικά να του διδάξω; Ποιος είναι ο κόσμος μας επιτέλους; Η θρησκεία μας, η πατρίδα μας, το ήθος και το γένος μας δεν επιτρέπει να κάνουμε τέτοιες διακρίσεις σε κανέναν συνάνθρωπό μας! Η αγάπη και τα ιδανικά μας θα πρέπει να μοιράζονται απλόχερα σε όλα τα παιδιά του κόσμου, ανεξαρτήτως ποια η σχέση μας με αυτά.

    Άνθρωποι που σκέφτονται ότι τα παιδιά είναι κτήμα τους και μπορούν να κάνουν ότι τους αρέσει είναι κατά την γνώμη μου εγκληματίες και ψυχροί δολοφόνοι ψυχών!!!! Χρειάζονται ψυχολογική βοήθεια και εντατική παρακολούθηση από ιατρικό επιτελείο.
    Θα έπρεπε να αφαιρείται αυτόματα το δικαίωμα της επιμέλειας σε οποιονδήποτε γονέα στερεί αδικαιολόγητα το παιδί από τον άλλο γονέα και να έχει νομικές και χρηματικές ευθύνες.

    Όλες αυτές οι θεωρίες των αδύναμων και κακοποιημένων μητέρων πρέπει να σταματήσουν και να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στα παιδιά τους και στον πατέρα του παιδιού τους και όχι μόνο να είναι καλές στο να σηκώνουν τα πόδια ψηλά και μετά να μην ξέρουν τίποτα… Πρέπει να έχουν ευθύνη για τις πράξεις τους και τα αποτελέσματα τους. Και εάν αποφασίζουν να διαλέξουν το δρόμο του χωρισμού (πολλές φορές δικαιολογημένα) να σέβονται τον εαυτό τους, τα παιδιά τους και την οικογένεια αυτών κυρίως τον πατέρα. Από αρχαιοτάτων χρόνων, όπως όλοι γνωρίζουν, όταν κάποιοι μένουν έγκυοι, είναι το αποτέλεσμα μίας πράξης δύο ατόμων και όπως συναινούν, να συμμέτεχουν, να συνουσιάζονται και να είναι συνυπεύθυνοι στην πράξη αυτή, έτσι πρέπει να συναινούν και στην συν-επιμελεια!!!

    Ευελπιστώ το γρηγορότερο, να σταματήσει κάθε μορφή βίας, εγκλήματος και δολοφονίες(ψυχών) που πράττουν οι δικαστές και οι μητέρες στα παιδιά και στους άνισους αλλά πραγματικά ήρωες πατέρες μας!!!!

    Reply
    1. Αθανασιος ξανθης

      Μπραβο για το κειμενο και τις αποψεις σου!!!!! Ο χωρισμενος αντρας με παιδια υποκειται σε μια πραγματικη κακοποιηση οικονομικη,ψυχολιγικη,συναισθηματικη .

      Reply
  11. Σακκαριδης Στέφανος

    Περιμένω το νομοσχέδιο πως και πως. Ως διαζευγμένος μπορώ να βλέπω το παιδί μου ελάχιστα. Η πρώην έχει διοριστεί δασκάλα στη Μεσσηνία και η μοναδική επαφή που έχω με το παιδί είναι μέσω Viber. Ακόμα και αυτή την επικοινωνία μπορώ να την έχω ύστερα από χυδαίους εκβιασμούς ύβρεις και προσβολές. Είμαι αναγκασμένος να υπομένω τα πάντα και ν αγοράζω το παιδί μου κάθε μήνα για να μπορώ να του πω απ’ την κάμερα καλημέρα πουλάκι μου μου έλειψες. Να παρακαλάω στις γιορτές να κρατήσω το παιδί μια μέρα επιπλέον και πάντα να εισπράττω άρνηση. Το παιδί μου το λατρεύω. Αυτή η κατάσταση που βιώνω είναι ένα έγκλημα. Ο νόμος αντιμετώπιζει τον πατέρα ως πορτοφόλι. Δεν είναι άνθρωπος ο πατέρας δεν αγαπάει το παιδί του δεν έχει δικαίωμα να υπάρχει μέσα στη ζωή του παιδιού. Γιατί; Γιατί; Γιατί; Ήμουν πάντα ένας στοργικός πατέρας. Η κόρη μου περίμενε πάντα να γυρίσω απ’ τη δουλειά να της διαβάσω τα παραμύθια της για να κοιμηθεί. Με την πρώην ειμασταν απλά συγκάτοικοι. Δεν είχαμε πια καμιά επαφή μεταξύ μας. Καμία επικοινωνία, κανένα απολύτως σεβασμό ο ένας για τον άλλο. Πήραμε διαζύγιο συνεναιτικα. Διαβάζοντας τα σχόλια ορισμένων κυριών πιο πάνω αναρωτιέμαι σε πια κατηγορία ανήκω εγώ; Το παιδί μου…. Θα μπει στον κόπο να το ρωτήσει κάποιος που νιώθει ευτυχισμένο; Δεν θέλω να βλάψω το παιδί και όταν πήρα διαζύγιο είπα στην πρώην εσύ είσαι η μάνα πάρε εσύ την επιμέλεια. Δεν φαντάστηκα ποτέ τι θα ήμουν αναγκασμένος να υποφέρω. Όχι κυρίες μου. Όχι και πάλι όχι. Διεκδικώ ίσο χρόνο με το παιδί μου. Ίσα δικαιώματα. Όπου υπάρχουν περιπτώσεις βίας ο νόμος να επέμβει. Σύμφωνοι. Αλλά ο πατέρας είναι εξίσου άνθρωπος που έχει ανάγκη να βρίσκεται κοντά στα παιδιά του.

    Reply
    1. gonisAdmin Post author

      Όχι δεν έπρεπε να “προδώσετε” το παιδί σας. Η μάνα παίρνει επιμέλεια το ίδιο και εσείς. Δεν διεκδικείτε τίποτε, προσφέρετε. Προσφέρετε στο παιδί τον ίδιο σας τον εαυτό. Δεν θέλετε να βρίσκεστε κοντά στα παιδιά σας, έχουν τους δασκάλους, τους παπάδες, τους γυμναστές, τους συγγενείς και φίλους. Εσεις θέλετε να έχετε τα παιδιά μέσα στο σπίτι, να τα μεγαλώνετε. Εξίσου με τη μητέρα τους. Γιατί δεν λέτε τα πράγματα όπως είναι αλλά μιλάτε με όρους στερεοτύπων;

      Reply
  12. Ηλιας

    Κάτι κυρίες που σχολιάζουν ποιο πάνω αναφερωνται για τα παιδιά λες και είναι κτήμα τους! Όχι κυρία μου δν είναι κτήμα σου! Είναι ένας άνθρωπος που έφερες στους κόσμο και έχει δικαιώματα που δν μπορεί ακόμα να τα διεκδικήσει ακόμα. Κ αν νομηζεις ότι επειδή σου έδωσε η ελληνική δικαιοσυνη την επιμέλεια που έχει μείνει εκατό χρόνια πίσω όταν οι πατεράδες τα έκαναν και δν ασχολούνταν ποτέ για αυτά να σου θυμησω ότι δν το έκανες μυριζωντας τον κρίνο,! Αυτό το παιδί έχει κ μητέρα κ πατέρα και δν το ρωτάς αν θέλει να του στερησεις τον πατέρα του! Έχουμε ακριβώς τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Κ όσο για κάποια κυρία που ίσως με το δίκιο της να είναι αγανακτησμενη με τον πρώην της να της πω δν είμαστε όλοι στο ίδιο τσουβάλι όπως υπάρχουν και μητέρες που δν θα έπρεπε να είχαν γίνει! Αφήστε τα παιδιά να μεγαλώσουν και μόνα τους να κρίνουν ποιος από τους τους δύο γονείς τους στάθηκε στη ζωή τους! Και ένα μικρό παράδειγμα πρωσοπικο!! Ήμουν διαζευμενος και η πρώην γυναίκα μου χωρίς να το ξέρω πήρε κρυφά το παιδί μου και πήγε μόνιμα στην Αμερική. Και μάλιστα νόμιμα όπως της έδινε το κράτος το δικαίωμα!! Σας ακούω κυρίες μου! Έχετε κάτι να πείτε για δικαιοσύνη?? Επιτέλους κερδίσαμε το αυτονόητο! Να μεγαλώνουμε και εμείς τα παιδιά μας και να έχουμε λόγο στην ανατροφή τους!!

    Reply
  13. Χρίστος-Αλέξανδρος Ζέρβας

    1. Η κ Νοτοπούλου που συμφωνεί και που διαφωνεί και τι άλλο προτείνει, εάν έχει κάτι να προτείνει?
    2. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που συμφωνεί και που διαφωνεί και τι άλλο προτείνει, εάν έχει κάτι να προτείνει?
    ΣΑΣ “ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΠΟΛΥ” ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΜΗΤΡΙΚΩΝ ΠΑΠΟΥΔΩΝ (!)

    Reply
  14. Δημητρης

    ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ Η ΚΑΛΗ ΣΧΈΣΗ ΜΕΤΑΞΎ ΓΟΝΕΩΝ ΓΟΣ ΩΦΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. ΟΧΙ ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΟ ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΑΝ Η ΤΟΝ ΑΛΛΟ Η ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ..Η ΤΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ. Η ΑΡΙΣΤΗ ΣΧΕΣΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΔΙΑΣΦΑΛΊΖΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΖΗΤΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΝΑΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΗΝ..Η ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΉΣΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ. A priory είναι μια λάθος/προβληματική κατασταση ΜΕ ΤΑ παιδια να γίνονται μπαλακια από το ένα στο άλλο σπίτι. Οι γονείς να γεφυρώσουν τα προβλήματα τους ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ και καμμία συνπιμελεια δεν χρειαζεται. ΑΣΤΕΊΟΣ ΝΟ ΜΟΣ που μόνο προβληματα επιπλέον θα δημιουργησει..σε προβληματικούς γονεις με θύματα τα παιδιά. Εξάλλου.. Όταν υπάρχει Καλή σχέση οι γονείς δίνουν δυνατοτητες ο ενας στον αλλ’ο για χρόνο. Ποιοτητα ..επαφη αγάπη με τα παιδιά. Επαναλαμβάνω. ..ΑΣΤΕΊΟΣ ΝΟ ΜΟΣ που μόνο προβληματα επιπλέον θα δημιουργησει..σε προβληματικούς γονεις με θύματα τα παιδιά. Πάντα κατά την γνώμη μου χωρίς να προσβάλω κανέναν

    Reply
      1. gonisAdmin Post author

        Κανείς δεν υποχρεώνει ένα γονιό να πάρει ίσο χρόνο. Κάθε οικογένεια θα δώσει τη δική της λύση για τις δικές της ανάγκες.Όμως κανείς καλός γονικός που θέλει και μπορεί δεν πρέπει ν’αποκλείεται από την ανατροφή του παιδιού του, ναί, κατά ίσο χρόνο.

        Reply
  15. ΕΛΕΝΗ ΚΑΚΟΛΥΡΗ

    ΓΙΑ ΦΑΝΤΑΣΟΥ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΘΥΜΑ ΜΟΙΧΕΙΑΣ ΑΠΤΟ ΣΥΖΥΓΟ ΗΔΗ ΑΠΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΟΥ.ΝΑ ΣΕ ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ ΧΥΔΑΙΑ,ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΙ ΒΙΑΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟ ΣΕ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ,ΕΠΕΙΔΗ
    ‘ΠΛΗΤΤΕΙ” ΚΙ “ΕΝΟΧΛΕΙΤΑΙ” ΜΑΖΙ ΣΑΣ.ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΤΑΜΟΥΤΡΑ “ΔΕ ΜΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ”ΜΕΤΑ ΑΠΟ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΣΧΕΣΗΣ.ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΕΠΑΝΗΛΕΙΜΜΕΝΑ ΤΗ ΣΥΖΥΓΙΚΗ ΣΤΕΓΗ,ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΡΙΑ ΜΩΡΑ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΑΠΟ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙ ΔΩΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ,ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ,ΑΛΛΑ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΤΑ ΠΑΡΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕΚΔΙΚΗΘΕΙ ΚΙ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΤΑΓΑΠΗΣΕ,ΝΑ ΤΑ ΒΛΑΣΤΗΜΑΕΙ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ(ΑΦΟΥ ΑΥΤΟΣ ΞΕΝΥΧΤΑΓΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗ,ΚΙ ΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΑΗΜΕΝΑ ΗΣΥΧΙΑ),ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ,ΕΠΕΙΔΗ ΑΠΟ ΦΟΒΟ,ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΕΣ,ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ “ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ”!!!!!!!
    ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ,ΜΙΛΑΜΕ????

    Reply
    1. gonisAdmin Post author

      Η κακή άσκηση της γονικής μέριμνας / επιμέλειας είναι λόγος αφαίρεσής της από το γονέα που τη διαπράτει. Προσοχή, η κακή άσκηση πρέπει να είναι σε βάρος του παιδιού. Γιατί κάποιος μπορεί να είναι άριστος πατέρας και χείριστος σύζυγος. Θα πρέπει να τιμωρήσουμε το παιδί γιατί είναι κακός σύζυγος;
      Αν μεγαλώνετε το παιδί από κοινού, μπορείτε να μην τον ξαναδείτε ποτέ μπροστά σας. Όμως το παιδί να μεγαλώνει και με τους δύο. Με ένα σχέδιο ανατροφής παιδιού, συμφωνημένο ή δικαστικά επιβεβλημένο, παράδοση παραλαβή του παιδιού στο σχολείο και επικοινωνία των γονέων μόνο μέσω μαίηλ. Το παιδί το γεννήσατε και οι δύο, γιατί να χάσει τον ένα από εσάς;
      Στο σχόλίο διαβάζουμε δεν διαβάζουμε για το συμφέρον του παιδιού αλλά για το “συμφέρον της μητέρας” και τις μύχιες επιθυμίες της.

      Reply
    2. ΕΣΜΕΡΑΛΝΤΑ

      ΑΚΡΙΒΩΣ! ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΖΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. ΚΑΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΝΑ ΣΟΥ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΈΡΙΑ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΦΕΝΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΝΑ ΣΕΒΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΈΡΕΙ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ! ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΝΩΜΕΝΕΣ ΝΑ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΈΔΙΟ ΠΟΥ ΣΚΟΤΏΝΕΙ ΤΟ ΣΤΑΘΕΡΌ ΠΕΡΙΒΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΊΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ!

      Reply
      1. Δημήτρης

        Έτσι χρειάζεται.νσ μην στερείται το παιδί κανένα γονέα.προς όφελος του παιδιού πρώτα
        Αυτό δεν είναι το δικαίωμα του παιδιού πρώτα ;
        Και όχι οι διαφορές με τους πρώην

        Reply
    3. Νικος

      Φαντάσου μια γυναίκα που είχε παράνομη σχέση κ την κανείς τσακωτη με έναν αλλοδαπό,να σου παίρνει το παιδί να μετακομίζει 300 χιλιόμετρα μακρυά να σου κάνει ασφαλιστικά μέτρα για κακοποίηση (που δεν έγινε ποτε)κ να βλέπεις το παιδί σου δυο μέρες τον μήνα δίνοντας της κ 300 ευρώ!!!ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΙΛΑΜΕ ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ!!!

      Reply
      1. Γιάννης

        Νίκο ρωτά δικηγόρο ψηφίστηκε νόμος τον Ιούλιο του 2020 πού κ την επιμέλεια που έχει αν δεν πεις το οκ δεν μπορεί να παει πουθενά κ θεωρείται αρπαγή.

        Reply
      2. Άρης

        Δηλαδή ξοδεύεις 1 ευρώ την μέρα για το παιδί σου;Και αυτό είναι νόμιμο;
        Έχω υιοθετήσει παιδί από την Αφρική και δίνω περισσότερα.

        Reply
    4. Γιάννης

      Για φαντάσου το αντίθετο σενάριο να είσαι θύμα μοιχείας..να σε απαξιώνει..να μιλάει προσβλητικά κ μπροστά το παιδί ..να κάνεις υπομονή ένα χρόνο πριν φύγεις από το σπίτι ενώ ξέρεις τι γίνεται κ να παίρνει έτσι χαλαρά την επιμέλεια η μάνα!! Εύγε στους αξιοκρατικους νόμους μας…άντε να ψηφιστεί ο νόμος να ξεκινήσει το πανυγήρι! Κ φυσικά λυπάμαι για την ιστορία σού κ δεν έχεις άδικο στο πώς αισθάνεσαι.. αλλά!!

      Reply
  16. ΠΑΠΑΤΟΛΗ ΠΑΝΑΓΙΩ

    ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΤΙ. ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΝΑ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΝ ΕΝΑ ΓΟΝΕΑ. ΕΓΚΛΗΜΑ ΑΤΙΜΩΡΗΤΟ. ΝΑ ΤΙΜΩΡΕΊΤΑΙ Η ΓΟΝΙΚΗ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ ΑΥΣΤΗΡΑ.

    Reply
    1. Σταύρος

      Ο μισανδρισμός/μισογυνισμός, η απαξίωση, η υποβάθμιση, η υπεροψία, ο ελλειπής αυτοσεβασμός όπως και παρά πολλά άλλα (χωρίς να αναφέρομαι σε παθογένειες) είναι κοινά χαρακτηριστικά και των ανθρώπων αναλόγως τα βιώματα τις εμπειρίες και τις εγγραφές που έχουν και αυτοί από την αρχή της ζωής τους. Ως ενήλικες οφείλουμε να τα δουλεύουμε αποκλειστικά και μόνο σε προσωπικό επίπεδο και να τα αποβάλλουμε. Αλλιώς τα μεταφέρουμε με τον χείριστο τρόπο στο κοινό λευκό χαρτί κάνοντας το ίδιο συντηρώντας έναν κοινωνικό ρατσισμό.
      Αν το παιδί είναι τυχερό κάτι το οποίο είναι υπερβολικά δύσκολο με τις σημερινές συνθήκες παιδείας ίσως να μπορέσει να ξεφύγει και να μπορέσει να σταθεί στα πόδια του αργότερα. Για παράδειγμα να μην πέφτει θύμα χειρισμού και ταυτόχρονα να μην είναι χειριστικό προς τους άλλους.
      Μπορούμε να γράφουμε και να μιλάμε για ώρες για όλα αυτά ο καθένας με την αποκλειστική, μοναδική, προσωπική του εμπειρία λέγοντας ότι όλοι θέλουμε το καλό των παιδιών. Μπήκαμε ποτέ άραγε στη θέση τους τη στιγμή που συμπεριφερόμασταν άσχημα στον άνθρωπο με τον οποίο φέραμε μαζί στον κόσμο αυτό το παιδί. Ναι είμαστε όλοι άνθρωποι και κάνουμε λάθη. Ουδείς αναμάρτητος και ουδείς τέλειος. Ας μην φθείρουμε όμως την καθαρότητα την τελειότητα και την αγνότητα των παιδιών φορτώνοντας τα με τα δικά μας μη δουλευμένα άσχημα βιώματα και εγωισμούς. Απλά ας θυμόμαστε κάθε φορά που πάμε να πούμε ή να κάνουμε κάτι, και είναι μπροστά ένα παιδι, πόσο άσχημα νιώθαμε ως παιδιά σε αντίστοιχη περίπτωση με τους δικούς μας γονείς. Τα παιδιά στο τέλος και θα κρίνουν και θα συγχωρήσουν. Αυτά θα αποφασίσουν. Όσο και αν νομίζουμε ότι δεν καταλαβαίνουν. Θα έρθει και ο καιρός που όλα θα αποκωδικοποιηθούν στο μυαλό τους όπως γίνεται με όλους μας.
      Ας τα αφήσουμε να ζήσουν ως παιδιά…

      Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *